TIAFF: Skin of Glass

Ooit stond dit glazen kantoorgebouw in São Paulo symbool voor het optimisme van het moderne Brazilië, nu is het gekraakt door honderden dakloze gezinnen. Het werd liefkozend Skin of Glass genoemd en was een van de fenomenale Braziliaanse ontwerpen uit de jaren ‘60 waar de wereld een voorbeeld aan nam.

Een halve eeuw later zijn de tijden veranderd. Dat blijkt als filmmaakster Denise Zmekhol, dochter van de architect, op zoek gaat naar de achtergrond en het huidige gebruik van dit meesterwerk. Deze documentaire toont het onverwachte lot van een ambitieus bouwwerk, schrijnende huisvestingsproblematiek, en de strijd van gemarginaliseerde gemeenschappen voor hun fundamentele rechten.

Aan de film gaat een lezing vooraf door Marianne Loof. Marianne is architect, stedenbouwkundige en medeoprichter van LEVS. Zij werkt aan stedelijke opgaven waarin woningbouw, transformatie en nieuwe stedelijkheid samenkomen. Haar werk beweegt zich tussen bureaupraktijk en publieke advisering, waarbij zij zowel ontwerp als de bredere context van beleid, proces en kwaliteit betrekt. Als Spoorbouwmeester werkte zij aan de ruimtelijke en architectonische kwaliteit van stations en spoorzones, met als speerpunt de toekomstbestendigheid van Nederland en het praktisch uitvoerbaar maken van complexe opgaven. Eerdere publieke functies in Amsterdam, Den Haag, bij de BNA en ARCAM gaven haar een breed inzicht in ruimtelijke kwaliteit, besluitvorming en stedelijke ontwikkeling.