Sátántangó – In memorial Béla Tarr
Béla Tarr (1955–2026) één van de invloedrijkste cineasten van de 20ste eeuw is op dinsdag 6 januari overleden. Om zijn werk te eren zal Cinecitta op zondag 8 februari zijn zevenenhalf uur durende magnum opus Sátántangó vertonen.
Hij gold als de Oost-Europese koning van de slow cinema: niemand beheerste de kunst van de lange, omzwervende camerabeweging zo voortreffelijk als Tarr, en niemand wist daarmee zulke tastbaar droefgeestige en tegelijkertijd hypnotiserende werelden te scheppen.
Sátántangó
Het kostte Tarr negen jaar om het geld voor Sátántangó bij elkaar te sprokkelen. De opnamen duurden twee jaar. Omdat de bomen geen bladeren mochten hebben, maar er ook geen sneeuw mocht liggen, kon Tarr alleen aan het begin van de lente en aan het einde van de herfst draaien.
Sátántangó is gestructureerd als een tango door heden en verleden. In twaalf ‘bewegingen’, opgenomen in lange takes in een betoverend zwart-wit, neemt Tarr je mee naar een morsig dorpje in Hongarije. De werknemers van de voormalige collectieve boerderij zijn radeloos na de val van het communisme; zekerheden zijn verdwenen. Wat rest is de dorpskroeg, roddel en het angstaanjagende vermoeden dat de doden zullen herrijzen…
Op donderdag 8 januari stond er een memorial van Béla Tarr in de Volkskrant waarin de essentie van Sátántangó perfect stond omschreven: “Sátántangó verleidt tot anders kijken: zoals Tarr geen verschil wilde maken tussen goed en kwaad, zo haalde hij in Sátántangó ook het verschil tussen mooi en lelijk onderuit. Een stuk afgebladderde muur kon wat hem betreft net zo adembenemend zijn als een landschap, en dronkenlappen konden hem dieper raken dan de koppen op de voorkant van de glossy Vanity Fair. Na zevenenhalf uur kijken – het ene moment allicht wakkerder en aandachtiger dan het andere – begin je zulke gruizige schoonheid ook met eigen ogen te ontdekken.”
Programma en ticketverkoop
Het lijkt bijna onmogelijk: een werkdag lang in de bioscoopstoel, kijkend naar een en dezelfde film. Toch is dat wat de Hongaarse regisseur Béla Tarr van zijn publiek eist, en dat dat geen probleem is, bewezen de lyrische reacties van filmkijkers en critici bij de uitbreng van Sátántangó in 1994 en bij latere hervertoningen. Tijdens de pauze wordt er een heerlijke, rijkgevulde goulashsoep geserveerd, die optioneel bij te boeken is.
Zondag 8 februari 2026:
10.00 – 12.37: Sátántangó deel 1
12:37 – 13:15: pauze
13.15 – 15.20: Sátántangó deel 2
15:20 – 16:30: optie Rijkgevulde goulashsoep
16:30 – 19:30: Sátántangó deel 3
“…monumentale verbeelding… groots… zie een film die je nooit meer vergeet.” (★★★★★ Trouw)
“…zalig sombere, aangrijpende én gruwelijk komische ervaring die je voor altijd bijblijft.” (de Volkskrant)
“…zijn absolute meesterwerk… hypnotiserend… imponeert van begin tot eind… meesterlijk… eindeloos en mateloos meeslepend… schoonheid… hypnotisch… geestverruimende ervaring…” (De Filmkrant)
